"Odkąd pamiętam, moim relacjom z lekarzami zawsze towarzyszył ogromny lęk, poczucie zagubienia, onieśmielenie i jakieś nadzwyczajne, często niepasujące do konkretnej sytuacji, napięcie. Zwykle też takie nastawienie prowadziło do różnych nieporozumień i dziwaczności, czasem komicznych, a czasem -żałosnych i smutnych Niezmiennie jednak dochodziłam do wniosku, że bardzo dużo - w sensie emocjonalnym - kosztują mnie te kontakty. Pomysł na poradzenie sobie z tym miałam jeden, dziecinny i niedojrzały, ale całkiem skuteczny - zapomnieć, że lekarze w ogóle istnieją."
Elka Noland "Anna i lekarz"
