walizeczka cz.4

 Siedziałam na peronie z walizką 40-litrową. Na tej samej ławce przycupnęła pani z walizką 120-litrową

A co mnie to obchodzi.

Nagle przed nami pojawił się mężczyzna, młody, szczupły, wysportowany popychając przed sobą walizeczkę 30x40 cm.

- oto jak się podróżuje, proszę pani. A pani zabrała taką landarę, że nie wiadomo jak pani to wtaszczy do pociągu - odezwałam się nieproszona.

Pani spojrzała na mnie groźnie (pomyślałam: oho, zaraz da mi w mordę, i będzie miała rację} i odrzekła:

- a wie pani, co w tym jest najgorsze ? że całe dwa tygodnie przechodziłam w jednej bluzce. Po jakiego grzyba zabrałam pół szafy ?

I śmiałyśmy się obie aż do przybycia pociągu.

walizeczka cz.2

 Wsiadłam w Stargardzie do pociągu relacji Szczecin-Olsztyn. W przedziale siedziało małżeństwo w średnim wieku. Powiedziałam "dzień dobry" i rozejrzałam się, gdzie mogę umieścić moją walizkę. Pani zwróciła się do męża:

- Zdzisiu, pomóż pani z walizką.

Zanim Zdzisiu zdjął nogę z okna, ja już zdążyłam wrzucić walizkę na półkę.

Dobrze nam się rozmawiało, tym bardziej, że byliśmy wszyscy troje z tej samej opcji politycznej. Kiedy pociąg zbliżał się do Koszalina, podziękowałam za miłe towarzystwo i wstałam, aby...

- Zdzisiu, pomóż pani z walizką.

Zanim Zdzisiu rozplątał ramiona, ja już wychodziłam z przedziału.... z walizką.

zdjęcie z "tenor"

walizeczka cz.1

 Młoda, wysoka, zgrabna, ładna (dla mnie zjawiskowa) stała w przejściu wagonu i oferowała usługi pt. czy pomóc pani z tą walizką ?

Wszedł pan w średnim wieku, ważący na ok. 120 kg, posiadacz torby o wymiarach odpowiednich do swojej wagi. Na ofertę pani zjawiskowej, zaśmiał się kpiąco

- jeszcze pani się złamie i będą kłopoty.

Złapał swoją torbę z obu stron, podrzucił ją do półki, oparł o półkę, stęknął i dalej ..... nic. Pani zjawiskowa podeszła niespiesznie, jedna ręką (lewą) pchnęła torbę i umieściła ją na półce.

- ja trenuję podnoszenie ciężarów i pana torebunia, to dla mnie .... nic.