Severyn Ashkenazy "Miecze Watykanu", przekład Andrzej Dominiczak, vis-a-vis etiuda, Kraków 2022, strona 213
Gdy Wielka Brytania wyrwała Palestynę z Imperium Osmańskiego, jej terytorium było mniej więcej pięć razy większe niż cały dzisiejszy Izrael - graniczyło z Irakiem na północy i z Arabią Saudyjską na południu. Przestrzegając sprawdzonej w Indiach zasady "dziel i rządź", Anglicy postanowili utworzyć państwo żydowskie.
Według ówczesnych planów państwem żydowskim miała być cała Palestyna, a nie jej mała część. Rok później Churchill, ówczesny sekretarz do spraw kolonialnych, wyłączył z Palestyny lewy brzeg Jordanu, integralną część terytorium tak zwanego mandatu, przemianował go na Transjordanię i podarował arabskiemu księciu pod pretekstem, że w ten sposób obroni pokój na Bliskim Wschodzie.
[...] w pewne niedzielne popołudnie 1921 roku, podczas konferencji w Kairze, nietrzeźwy Churchill jednym pociągnięciem pióra odebrał Żydom blisko osiemdziesiąt procent obiecanej im ziemi [...]
..podczas swoich rządów w Palestynie Brytyjczycy zorganizowali i wyszkolili około dwunastu tysięcy ludzi, tworząc najlepszą jednostkę bojową w świecie arabskim, zwaną jako Legion Arabski. [...]
W latach 1947-48 w wojnie o niepodległość Izraela Legion pod jego *dowództwem zaatakował nowe państwo żydowski, podbił dla Arabów Jerozolimę i część Zachodniego Brzegu. W walkach zginęło kilka tysięcy Żydów.
* brytyjski generał Glubb Pasza
***
Jedni kradzionym rządzili, drudzy kradzione przyjęli
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.