na ten nowy rok

 Jeśli coś tracisz, 

nie trać tej lekcji.

Dalajlama

dziewczyny, bądźcie dla nas dobre..... na wiosnę

 Nie, nie jak co roku. Jak przed świętami, jakimikolwiek. Na ludzi spada ogrom nieszczęść: muszą (ktoś ich zmusza ?) kupować, gotować, jeść, muszą sprzątać. Nie mogą (ktoś im zabrania ?) usiąść i zastanowić się nad sensem życia. A największą traumą jest spotkanie z rodziną. Na dodatek w pracy ten nieszczęsny opłatek, albo jajeczko.

Nie dziwię się, że tak cierpią, skoro na święto (każde) wyłączają mózg. On też potrzebuje odpoczynku.

I teraz wiem, po co są święta. I ja je uwielbiam.

Przeczytałam apel w necie: bądźmy dobrzy dla siebie nie tylko od święta. (chyba wyłączyła mózg )

Ja apeluję: bądźmy dla siebie samych i dla innych dobrzy CHOCIAŻ W ŚWIĘTA

a ja lubię

Lubię ten pośpiech i gwar w galeriach handlowych. Szukanie prezentów (myślimy o obdarowywanych, czyż nie tak ?) i Jingle bells. I chwile wypoczynku przy kawie, między kolejnymi zakupami. 

I lubię patrzeć na olbrzymie choinki z jednokolorowym ustrojeniem. Choinki w domu to zazwyczaj niezły kicz (mojej produkcji, niezmiennie od nastu lat), którym rodzina, też niezmiennie, się zachwyca.

Na ten spektakl najczęściej narzekają ci, którzy ten rozgardiasz tworzą. I ten jarmark i własną hipokryzję obrzucają epitetami. Ci, którzy pozostają w domu, zazwyczaj samotni, po cichu zazdroszczą innym energii i chwil podniecenia.

ludzie z różnych stron świata

 U sąsiada trawa zieleńsza (tego na zachodzie) albo ci tam to buraki (tam na wschodzie).

Znajoma zwykle mieszała: TAM chodzą obesranym na wierzchu i noszą zegarki z wodotryskiem.

zakneblować sceptyków ?

 Zdolności poznawcze człowieka są żałośnie ograniczone. Stale coś zgłębiamy, analizujemy, a gdy już jesteśmy przekonani, że dotarliśmy na szczyt wiedzy, okazuje się, że czeka nas jeszcze daleka droga.

Wirusy są górą. Od wieków... i na wieki.

nie wiem

 Kto jest gorszy ? - czy osoba chora z nienawiści, czy ta, która do tej nienawiści podżega.

jak co roku

 1 listopada - Dzień Wszystkich Świętych, 2 listopada - Dzień Zaduszny. Wszyscy (no, prawie wszyscy) odwiedzają groby bliskich i znajomych. Na grobach zapalają znicze i kładą kwiaty. I dumają. Bo to okres  zadumy (nad sensem życia - tak uogólniając).

Mhm, przyjrzyjmy się, jak wygląda ta zaduma i sens życia.

- niedobrze mi na widok tych obrzydliwych plastikowych gigantycznych zniczy

- kaleczą oczy obrzydliwe sztuczne kwiaty

- śmieszy mnie do rozpuku jakaś konieczność tłumaczenia się bywalców cmentarnych tego 1 listopada, że oni lubią być na cmentarzu

- mam obrzydzenie na te celebracje, sztuczne kwiatki, wyleniałe futra, szloch i cierpiętnictwo na pokaz.

Chciałabym krzyknąć, jak co roku o tej porze: żyj i daj żyć innym.