na ten nowy rok

 Jeśli coś tracisz, 

nie trać tej lekcji.

Dalajlama

dziewczyny, bądźcie dla nas dobre..... na wiosnę

 Nie, nie jak co roku. Jak przed świętami, jakimikolwiek. Na ludzi spada ogrom nieszczęść: muszą (ktoś ich zmusza ?) kupować, gotować, jeść, muszą sprzątać. Nie mogą (ktoś im zabrania ?) usiąść i zastanowić się nad sensem życia. A największą traumą jest spotkanie z rodziną. Na dodatek w pracy ten nieszczęsny opłatek, albo jajeczko.

Nie dziwię się, że tak cierpią, skoro na święto (każde) wyłączają mózg. On też potrzebuje odpoczynku.

I teraz wiem, po co są święta. I ja je uwielbiam.

Przeczytałam apel w necie: bądźmy dobrzy dla siebie nie tylko od święta. (chyba wyłączyła mózg )

Ja apeluję: bądźmy dla siebie samych i dla innych dobrzy CHOCIAŻ W ŚWIĘTA

a ja lubię

Lubię ten pośpiech i gwar w galeriach handlowych. Szukanie prezentów (myślimy o obdarowywanych, czyż nie tak ?) i Jingle bells. I chwile wypoczynku przy kawie, między kolejnymi zakupami. 

I lubię patrzeć na olbrzymie choinki z jednokolorowym ustrojeniem. Choinki w domu to zazwyczaj niezły kicz (mojej produkcji, niezmiennie od nastu lat), którym rodzina, też niezmiennie, się zachwyca.

Na ten spektakl najczęściej narzekają ci, którzy ten rozgardiasz tworzą. I ten jarmark i własną hipokryzję obrzucają epitetami. Ci, którzy pozostają w domu, zazwyczaj samotni, po cichu zazdroszczą innym energii i chwil podniecenia.

ludzie z różnych stron świata

 U sąsiada trawa zieleńsza (tego na zachodzie) albo ci tam to buraki (tam na wschodzie).

Znajoma zwykle mieszała: TAM chodzą obesranym na wierzchu i noszą zegarki z wodotryskiem.

zakneblować sceptyków ?

 Zdolności poznawcze człowieka są żałośnie ograniczone. Stale coś zgłębiamy, analizujemy, a gdy już jesteśmy przekonani, że dotarliśmy na szczyt wiedzy, okazuje się, że czeka nas jeszcze daleka droga.

Wirusy są górą. Od wieków... i na wieki.

nie wiem

 Kto jest gorszy ? - czy osoba chora z nienawiści, czy ta, która do tej nienawiści podżega.

jak co roku

 1 listopada - Dzień Wszystkich Świętych, 2 listopada - Dzień Zaduszny. Wszyscy (no, prawie wszyscy) odwiedzają groby bliskich i znajomych. Na grobach zapalają znicze i kładą kwiaty. I dumają. Bo to okres  zadumy (nad sensem życia - tak uogólniając).

Mhm, przyjrzyjmy się, jak wygląda ta zaduma i sens życia.

- niedobrze mi na widok tych obrzydliwych plastikowych gigantycznych zniczy

- kaleczą oczy obrzydliwe sztuczne kwiaty

- śmieszy mnie do rozpuku jakaś konieczność tłumaczenia się bywalców cmentarnych tego 1 listopada, że oni lubią być na cmentarzu

- mam obrzydzenie na te celebracje, sztuczne kwiatki, wyleniałe futra, szloch i cierpiętnictwo na pokaz.

Chciałabym krzyknąć, jak co roku o tej porze: żyj i daj żyć innym.

szukaj a znajdziesz

Jem śniadanie "A potem dopadam komóry ( zgroza),. Lubię wiedzieć od razu- co złego się zdarzyło" 

- czytam na jakimś blogu.

I znajduje zło, nawet tam gdzie go nie ma.

Nic dziwnego, że na gwałt potrzebni są psycholodzy. Tylko, że ci psycholodzy też są skrzywieni.

rodzicielka

 Rodzicielka - to słowo zawsze wywołuje u mnie rodzaj buntu, żachnięcia. Jest takie zimne, obojętne.

Moja rodzicielka - to osoba, która mnie urodziła. Oprócz tego, nie ma ze mną nic wspólnego. Żadnych uczuć (ani ciepłych, ani zimnych), żadnych przeżyć (ani dobrych ani złych)

A poza tym, jestem ... empatyczna. Bardzo mnie poruszają losy całego świata. Wszędzie widzę ... człowieka, ale nie pod swoim dachem.

PS I gdzie ta tkliwość, o której Olga Tokarczuk tak pitoli.

pigułka jest dobra na wszystko

 Pierwsze objawy depresji pojawiły się u trzydziestolatek urodzonych w latach osiemdziesiątych. Jako dzieci, nie mieli czekolady ani gumy do żucia i żywili się tylko serkiem topionym.

Następni byli celebryci - molestowani przez wszystkich dokoła. Przez księży, nauczycieli, tatusiów i kolegów w pracy.

Dalej idą nastolatki, ba nawet dziesięciolatki. Wpadają w ciężkie depresje, bo nie mogą realizować programu "róbta co chceta". Na drodze do szczęścia stają im... wszyscy.

Teraz przyszła "pora na seniora". Senior zwykle milczy - to znak, że ma depresję ! Konieczna jest pomoc psychiatry - natychmiast.

PS Milczę, córko, bo co mam powiedzieć ? Że porzuciłaś mnie, bo nie było mnie stać na torebkę od Gucciego dla ciebie ? Bo lubię swoją szklankę z koszyczkiem ? Bo chodzę do kościoła ? Czy dlatego, że jestem niedołężna, mam słabą pamięć i wszystko leci mi z rąk ? Cierpisz, bo noszę beret moherowy ? Dobrze, córko, że nie masz swoich dzieci - serce ci na starość nie pęknie.

ratujmy planetę

 Żeby ratować planetę przed zaśmiecaniem jej kubkami jednorazowymi, do kawiarni po kawę na wynos przyjdź z własnym kubkiem.

Ciągle jestem zdumiona. Nie, nie chodzi o własny kubek, chodzi o "na wynos". (Na wynos można sobie zrobić kawę w domu i ją wynieść).

Tak, jestem snobką. Kawę pijam tylko w porcelanowej filiżance i "w spokoju ducha", czyli siedząc przy stoliku i wyłączając cały świat. No, i planeta mniej zaśmiecona.

samotność

 Młoda, zdolna prawniczka. Osiąga sukcesy w zawodzie i w polityce. Pewnego dnia popełnia samobójstwo. Dlaczego ?

Najbliższa rodzina zdumiona. Każdy zapytany o możliwą przyczynę powtarza jak mantrę: wszystkim pomagała, była uśmiechnięta i zaradna, wszystkim pomagała... wszystkim pomagała... I NICZEGO więcej nie potrafili o niej powiedzieć. Czy miała jakieś problemy ? Ależ skąd, przecież wszystkim pomagała.

Skoro pomagała innym, to sama niczego nie potrzebowała - ani wsparcia, ani zrozumienia ani żadnej pomocy, bo przecież nie miała kłopotów.

Skoro pomagała innym, to kogo ona obchodziła ?

powoli

 Ten blog ma opóźniony rozwój. Powstał z myślą o ... kolorach. A skoro o kolorach, to winny być fotografie.

Niestety, ze względu na pandemię siedzę grzecznie w domu, co by nie roznosić wirusa. No, i z robieniem zdjęć u mnie krucho. Obiecuję poprawę.

A obiecanki to cacanki :)

start

 Ciąg dalszy nastąpi...

albo i nie